Studnia głębinowa to sposób na dotarcie do wód podziemnych, a dokładniej do wody ukrytej w warstwie artezyjskiej.

Na lądzie istnieją dwa główne źródła wody pitnej: wody powierzchniowe (wody otwarte) i wody gruntowe.

W przypadku braku możliwości podłączenia do scentralizowanej sieci wodociągowej pozostają dwa główne rozwiązania: studnia głębinowa lub studnia kopana. Ta ostatnia opcja jest często najłatwiejszym i najtańszym sposobem na zdobycie wody pitnej, ale w tym przypadku po prostu nie jest najlepsza, związane jest to z otaczającym nas zanieczyszczeniem.

Woda wpływa do studni z wód gruntowych, do których razem z deszczówką łatwo spływają azotany, azotyny, enterokoki jelitowe i inne zanieczyszczenia. Badania wykazały, że około 60 proc. wody ze studni nie nadaje się do picia i gotowania. Azotany nie są usuwane we wrzącej wodzie, co wymaga skomplikowanego wyposażenia do uzdatniania wody. A co najważniejsze – taka woda może być pyszna i wizualnie wyglądać bardzo czysto!

Jeśli jednak zdecydujesz się na wykorzystanie wód podziemnych ze studni, konieczne jest wykonywanie regularnych badań bakteriologicznych

Lato 2019 roku uwydatniło kolejną wadę studni – kurczą się, gdy jest bardzo suche lato. Dziesiątki właścicieli wysuszonych studni zwróciło się w tym roku do Geoplantex ( https://www.geoplantex.pl/ )- zdecydowali, że chcą bardziej niezawodnego źródła wody, czyli studni głębinowej.

Woda ze studni wydobywana jest z głębszych warstw wodonośnych pod wodoodporną warstwą skał ilastych. Oznacza to, że woda w warstwie artezyjskiej jest mniej zależna od tego, co znajduje się na powierzchni ziemi. Mniej zależna zarówno pod względem ilości, jak i potencjalnego zanieczyszczenia. Niezależnie od tego, czy jest to suche lato, które pozostawia właścicieli studni bez wody, czy też deszczowe lato, które przenosi do studni całe „dobro” z nawożonych pól – to nie jest problem studni głębinowej!